1.light Microscopy

به واسطه ی تكنیك ایمنوهیستوشیمی و هیبریداسیون در جا برای هیستولوژیست ها مقوله ای آشناست كه طی آن مولكولهای خاصی با رنگ آمیزی(مثل هماتوگزیلن وائوزین) قابل دیدن می شوند.

2.X-ray Imaging

مشاهده ارگانهای درونی بدن با استفاده از اشعه x كه اولین بار در سال 1895 توسط رونتگن بكار رفت.

 (Positron Emission Tomography/Single Photon Emission Tomography)PET/SPET.3


رایج ترین تصویربرداری مولكولی با كاربرد كلینیكی هستند كه سالهای 1950-1930 در پزشكی هسته ای وارد شد وبواسطه نشر قوی ومكرر رادیوایزتوپها كه پرتوهای گاما با انرژی بالا تولید می كند٬تصویر سه بعدی ایجاد می كند.هر چند اطلاعات حاصله از این دو روش در مورد فرایندهای مولكولی و متابولیكی غیر مستقیم است وبرای تشخیص سلولها وبیماریها غیر اختصاصی عمل می كند.

4.CT (Computed Tomography X-ray Imaging)

كاربرد همزمان كامپیوتر واشعه x. با وجودی كه اساس همان x-ray است ولی جزئیات بیشتری ارائه می دهد.

5.MRI (Magnetic Resonans Imaging)

روشی رایج در تصویربرداری بخصوص برای مغز٬ سیستم عضلانی اسكلتی٬ سیستم قلبی وعروقی و سرطان كه برخلاف CT درآن پرتو یونیزان استفاده نمی شود بلكه یك میدان قوی مغناطیسی و امواج رادیویی بكار می رود كه هسته ی مغناطیسی هیدروژنهای آب بدن را همتراز می كند. مضرات اشعه x  را ندارد وتا حال عارضه مشهودی از میدان مغناطیسی برای انسان مشاهده نشده است.

6.UltraSound Imaging

یا سنوگرافی٬در این تكنیك بدن در معرض امواج صوتی با فركانس بالا قرار می گیرد تا تصویر اندامهای درونی شكل گیرد.

7.Photoacustic Imaging (Optoacustic)

یك تصویر برداری امیدبخش و غیر تهاجمی كه درآن فواید تكنیكهای نوری و اولتراسوند تركیب می شود و برای تصویربرداری بافتهای نیمه شفاف وحساس وظریف مناسب است.

نوشته شده در تاریخ شنبه 14 بهمن 1391    | توسط: والیده سلحشور    | طبقه بندی: آموزش ژنتیک مولکولی، ژنتیک پزشکی،     | نظرات()